İŞYERİ CADALOZU

İşyeri CadalozuİK bloğuyla cadalozluğun ne alakası var diyeceksiniz biliyorum, sesinizi şimdiden duyar gibi oldum ;). Cadalozluk sadece sosyal yaşamınızda var olan bir kavram ya da kişi değil. Etrafınıza bakarsanız işyerinizde de pek çok cadalozun işlerinize müdahale ettiğini, müdahale etmese bile negatif enerjisiyle sizi kendi ekseni etrafına çektiğini görebilirsiniz. Hatta daha iddialı konuşayım, belki de siz kendiniz çoktan bir cadaloz olmuşsunuzdur, farkında değilsinizdir. Sonuçta bu işyeri cadalozu her kim ise kendine ve etrafındakilere zarar veren ve zarar verdiğini fark etmeyen biri. Hadi o zaman hem fark edelim hem de fark ettirelim…

İşyeri cadalozu derken ilk olarak aklınıza gelen “kesinlikle bir kadın olduğu” imajıdır. Ancak bu işin kadını / erkeği yani bir cinsiyeti yok, üzgünüm beyler! Burnunuzdan kıl aldırmıyorsanız, benim dediğim olacak diyorsanız ve sadece kendi doğrularınızı doğru kabul ediyorsanız siz bir cadalozsunuz. Üstelik bunu işyerinde yapıyorsanız siz bir “İşyeri Cadalozu”sunuz!

İkinci konu ise İşyeri Cadaloz profilleri… İşyeri cadalozları genellikle şirketlerin yıllanan elemanlarından, işini sevmeden yapan kitleden ya da yeni mezundan uzmana doğru dönüşen genç çalışan grubundan ortaya çıkar. Asıl odaklanmak istediğim noktaya geliyoruz şimdi. İşini sevmeden yapmanın mutsuzluğu, değersizliği üzerine defalarca konuştuk zaten.  Bazılarının şarap tadında güzelleştiği, bazılarının kraldan çok kralcı olduğu yıllanmış çalışanlar hakkında da konuşmuştuk. Yeri geldiğinde her ikisi hakkında da konuşmaya, tartışmaya, yazmaya devam edeceğiz, eminim! Ama “ben biliyorum artık”cıları hiç konuşmadık. “Ben biliyorum artık”cılar İşyeri Cadalozları’nın en genç kitlesi. Yeni mezun olmuş, bir – iki yıl (ya da ay) çalışmış, “her şeyi ben bilirim bombası”na dönüşmek üzere olan genç grup. İşte hata burada başlıyor zaten: “Doğru olan bu!”, “Çünkü ben öyle istiyorum.”, “Bunu böyle yapın lütfen.” vb. cümleler ciddi sıklıkta kullanılır. Telefon kapatıldığında kişinin arkasından konuşulup etrafındaki iş arkadaşlarıyla negatif dedikodusu yapılır. “Üff! Bir işi de beceremedi.” denilir. Yapılması gereken bir iş getirildiğinde küçümseyerek “Bunu da mı ben yapacağım!” denir. İşini sevse bile yüksek derecede şikayet ve küçümseme hissedersiniz, çünkü ne de olsa o biliyor artık ;).

Sonuçta söylemeye çalıştığım, işyeri cadalozluğu doğuştan gelen bir yetenek değil, sonradan kazanılan bir davranış şekli. Konuşma şekillerini ve davranış kalıplarını çoğaltmak mümkün tabiî ki de. Ben sadece en sık duyduklarımı / çevremde duyulanları paylaştım. Ayrıca yukarıda da belirttiğim gibi bu kişi siz de olabilirsiniz. Siz de bu kalıpları her gün kullanabilir ya da bu şekilde davranıyor olabilirsiniz. Bu yüzden lütfen dikkat! Lütfen, ben biliyorum akımına kapılmayalım! Çok sevdiğim birisi “insanlara yetki vereceksin ve o zaman nasıl biri olduğunu göreceksin.” der, çok da doğru söyler. Bir konuyu öğrenmek demek o konu hakkındaki her şeyi bilmek anlamına gelmez. Olay zaten “lifelong learning – hayat boyu öğrenme” değil mi? Yani sizin yerinizde 50’lerinde biri de olmuş olsa bu durum onun için de geçerli olacaktı. Çünkü artık değişen bir dünyada yaşıyor, bu dünya içerisinde çalışıyoruz. İstatiski veri olarak araştırdım ama bulamadım, şunu da eklemek istiyorum: Hiç ilk iş deneyiminde işten atılan kişilerle karşılaştınız mı? Ben çok fazla tanıyorum. Gözlemlerime göre de daha ilk işlerinde bile çalışılmak istenmeyen profil “işyeri cadalozu” olmuş olan bir profil. Siz ne dersiniz? 😉

Bol “değer”li günler,

Merve

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s